سقط جنین در ۳ ماهه دوم

در اوایل سه ماهه دوم ختم بارداری به روش D&C و یا ساکشن امکان‌پذیر است اما در اواخر سه ماهه دوم باید دیلاتاسیون کامل سرویكس و خارج کردن جنین (Extraction) انجام شود. این روش عوارض جدی می‌تواند به همراه داشته باشد مانند پارگی سرویکس، پارگی رحم، آسیب به احشا شکمی. ختم بارداری به روش طبی کم‌خطرتر بوده و هم‌چنین در مواردی مانند آنومالی‌های جنینی می‌توان به نمونه مناسبی جهت بررسی پاتولوژی و هیستولوژی دست یافت.

اساس پروتکل WHO ترکیب میفه پریستون و یک آنالوگ پروستاگلاندین می‌باشد.۲۰ اما به‌نظر می‌رسد میزوپروستول هم به تنهایی موثر بوده و رژیم‌های با دوز ۶۰۰-۲۰۰ میکروگرم و با فواصل زمانی مختلف پیشنهاد شده است. در یک مطالعه کلینیکی تصادفی (RCT) سه رژیم مختلف برای ختم بارداری سه ماهه دوم (۲۶-۱۴ هفته) مقایسه شده و نشان داده شد که مصرف ۴۰۰ میکروگرم میزوپروستول واژینال هر شش ساعت بهترین رژیم از نظر فاصله زمانی شروع دارو تا زمان زایمان بوده و نسبت به دوز۶۰۰ میکروگرم عوارض جانبی کمتری داشته است.

در حال حاضر رژیم پیشنهادی با توجه به حداکثر اثربخشی و حداقل عوارض جانبی ۴۰۰ میکروگرم میزوپروستول واژینال هر چهار ساعت و حداکثر پنج دوز است. البته ممکن است در هفته‌های پایین‌تر دوز بیشتر و هفته‌های آخر سه ماهه دوم دوز کمتری مورد نیاز باشد. پارگی رحم از عوارض خطیر و نادر است که عمدتا در زنان چندزا با سابقه قبلی سزارین رخ می‌دهد. هنوز رژیم مناسبی در این‌گونه موارد پیشنهاد نشده و مطالعات بیشتری لازم است.

خرید قرص سقط جنین

نحوه سقط جنین با سایتوتک

سقط جنین در 3 ماهه دوم 

مرگ داخل رحمی (IUFD)

طیف گسترده‌ایی از روش‌های ختم بارداری با استفاده از میزوپروستول برای جنین IUFD در سه ماهه دوم و سوم گزارش شده است. دیده شده سن بارداری بیشتر و IUFD هر دو باعث کاهش دوز موثر میزوپروستول می‌شوند.۲۴ فاصله زمانی از شروع دارو تا دفع جنین در صورت مصرف میزوپروستول به روش زیرزبانی کمتر از واژینال یا خوراکی است.۲۵ ۴۰۰ میکروگرم میزوپروستول خوراکی نسبت به ۲۰۰ میکروگرم میزوپروستول واژینال سریع‌تر اثر می‌کند ولی عوارض جانبی بیشتری دارد.۲۶ بنابراین روش واژینال در درمان IUFD ارجح است. دوز پیشنهادی با توجه به سن بارداری متفاوت بوده و به روش زیر است:

  • ۱۷ -۱۳ هفته، ۲۰۰ میکروگرم واژینال هر شش ساعت تا ماکزیمم چهار دوز
  • ۲۶ -۱۸ هفته، ۱۰۰ میکروگرم واژینال و ماکزیمم چهار دوز هر شش ساعت.
  • بیشتر از ۲۷ هفته ۵۰- ۲۵ میکروگرم هر شش ساعت تا حداکثر شش دوز.

اگر اولین دوز انقباضات موثر ایجاد نکرد دوز بعدی را می‌توان دو برابر کرد. با توجه به خطر پارگی رحم، در زنان با سابقه سزارین، باید با دوز کمتر شروع کرد و در صورت عدم پاسخ مناسب دوز دو برابر شود.